Naar Gent voor het ophalen van mijn oudste. 27 jaar, vechtend tegen uitgezaaide kanker in de organen. Opgevangen door het UZ, hetzelfde hospitaal, dezelfde dienst als Ine°s, Andere (jongere) profs. Alle ‘perso’ problemen stel je snel in het juiste perspectief want die verbleken in het aangezicht van dergelijke situaties. Een paar decennia geleden had Ine geen 2 jaar langer dan haar initiele prognose geleefd. Een paar decennia geleden zou Elena ook niet de juiste behandelingen ontvangen… De (halve, tijdsrekkende) therapiën worden steeds performanter en doeltreffender. Alle inzamelingen, acties, fundings etc dragen bij tot dat onderzoek. Mochten we geboren zijn in de 22ste eeuw had Ine waarschijnlijk nu nog aan mijn zijde gestaan en was Elena haar behandeling één dag ipv de huidige (doeltreffende) kuren. Ifs, als en indiens…
Straks komt mijn neef de camper brengen – met de nodige uitleg. En we kleven dan de eerste sticker erop! Try out. Gisteren van het centrum Gent naar het hotel gelopen, eens wat anders dan mijn bergen op en af! Ik zal het mij inbeelden maar het is alsof ik hier sneller loop – meer longinhoud ed – hoogteverschil zit er misschien voor iets tussen? Dono .. Mijn jongste dochter heeft het sporten ondertussen ook goed te pakken, die is zowaar aan het trainen voor een iron man.. In september lopen we samen een halve en in oktober een volledige marathon, ook voor het goede doel – maar dan in het kader van type kanker van Elena. Benieuwd hoe we daar scoren.
Gisterenavond iets gaan drinken met mijn zus, de rots van de familie, mijn schoonbroer, Elena en Stef in de favo stek van Ine & mijzelf, Giri’s. Broerke kon er niet bijzijn, die is nog te zwak na zijn malaria-perikelen. ’t was fijn – pijnissues zijn (bewust) vermeden en da’s maar goed ook – het gesprek alleen maar een depressing tour hebben genomen.
Vorige week maandag was er het gesprek met de psy, Een kwartier ervoor heb ik afgebeld, ik zag er tegenop om de gedachten en gevoelens die in een kamertje verborgen zitten los te laten. Geheid dat ik die nacht wederom niet zou slapen. En dat slapen loopt al niet van een leien dakje. Moeite om te gaan slapen, daardoor veel te laat in bed en daardoor moeite om op te staan.
Gent is mooi, Gent brengt memories, Gent is ver van huis. Ine’s ziel zit in Chevrere, in haar huis. Morgenavond ben ik daar terug, mét mijn dochters! Het zal even druk zijn in het verlaten gehuchtje,
Foto van de camper mét eerste sticker voglt! 18h05 – week 41, hou je goed mijn liefste, mijn ziel zit bij jou, always
