Vandaag zijn de bloemen geleverd voor ons bakken. Een dag waar Ine en ik altijd naar uitkeken – 40 bakken vullen met mooie rode & witte geraniums.. opnieuw een herinnering aan een jaarlijkse activiteit die weg is. De zoveelste en er zullen er nog volgen. Onze regio zit in volle bloei. Ik heb er mij op betrapt dat de gedachte dat dit de periode was dat Ine openbloeide, net zoals de planten, de bomen, het gras, de veldbloemen…mij steeds voor de geest kwam. De periode ook van de herstart van haar middagdutje op het terras, met de benen bloot op het achterterras en de computer op haar schoot – tot het ding het opgaf van de warmte – aan het werk. Onze lange hikes in het weekend; ’s ochtends met de lange broek en na een uurtje de broekspijpen af en met de korte broek verder. Zoals een hinde – sierlijk en onvermoeibaar. Er gaat echt geen uur voorbij dat ze niet in mijn gedachten is, dat ik er niet tegen praat… Ik vraag mij af hoe dat zit bij haar vele vrienden, vriendinnen en familie. Contact met haar vroegere entourage is 0. Geen mailtjes, geen berichtjes, geen likes op haar fb pagina omtrent onze tocht in juli, behalve Kirby en af en toe zusje Nele en mama C. Ik had het mij in augustus vorig jaar anders voorgesteld, naief waarschijnlijk. Ik hoop dat er van haar vriendenkring nog wat steun komt voor de tocht in juli. Zoals Ine zijn er heel veel mensen die het verdienen om dankzij geneeskundige vooruitgang straks die extra tijd te krijgen. Onze beide goede doelen spelen 100% in op het probleem – immuuntherapie voor hersentumoren mogelijk maken. Volgende week komt de 2 grote storting van de volgende corporate sponsor er waarschijnlijk door. Opnieuw wat extra funding voor de onderzoeken binnen het UZ Gent.
Deze week goed kunnen sporten al begin ik weer last te krijgen van ‘overhitte’ voeten vanaf 10km.. Schoenen zijn nochtans optimaal, kousen ook. Ik zal es onze AI vrienden erbij halen om te zien wat er moet aan gedaan worden. Nu verander ik vaak van kousen tijdens het lopen. Dat helpt wel. Nog 2 maand en n’een klets, het begin te korten. De eerste etappe zal worden gevolgd door onze corporate sponsors, alleen zal ik niet zijn de 29ste, We gaan het nieuws rond de tocht wel nog wat aandikken zodat er misschien straks een fijne meute meewandelt, who knows… Wanneer de stickers van de sponsors af zijn – en alles op de camper wordt gekleefd – is het tijd om wat foto’s te sharen. 18h05 vanavond – toasten op mijn Ine, week 38.. niet vergeten – het is meer dan symbolisch voor ons… merci
