Het begint nu wel echt te korten. Nog 9 dagen, De mensen rond mij, onze redactie & productieteam, mijn zus, mijn dochters, Luc&Corry, de vrienden hier beginnen zich meer en meer te manifesteren; de camper moet vertrekkensklaar worden gemaakt, de campings moeten worden geboekt, de promo moet op gang getrokken worden (met de eerste artikelen in de Vlaamse en Aostaanse pers) etc… Ik sta er eigenlijk niet bij stil, Geen idee wat mij te wachten staat en of het fysiek moeilijk zal zijn. Er melden zich ook wat fellow-stappers voor dag1, vriendinnen van Ine, mijn schoonmama Christine, maatje Dirk; benieuwd wie nog zal aansluiten.
Ik ben gestart met een video-blog, aftellen naar dag 0. Op vraag van het productie-team. Elke dag wil ik een stukje van Ine’s onrecht kaderen. In minder dan 2 minuten. Eigenlijk niet te doen, één keer ik start met te vertellen ben ik vertrokken voor een ’60minutes’ gedoe.
Hoe kan ik 12jaar in 10×2 minuten omzetten…Door de oefening te maken kom je wel op een aantal key-momenten waarvan je zou kunnen stellen dat er niet genoeg gehandeld is, door de dokters, de chirurgen, door ons… Uiteindelijk slikken we hetgeen de medici ons zeggen als koude koek : we gaan een hersenoperatie doen, we hebben niet alles kunnen weghalen, we gaan een trial doen, we gaan een 2de keer opereren en een 3de keer, dan chemo, in pillen. Of bestraling, niet één keer maar 2 tours, normally not done maar we gaan het toch doen want er was onlangs een positieve trial ergens in Europe, sorry je hebt nog 2 jaar, sorry is er niets meer aan te doen, waarom hebben ze niet alles weggenomen, 75000 euro dokken en ik doe het voor jou…………………………………..In een notedop ons verhaal, haar verhaal. En heeft ze ook maar één keer het hoofd laten hangen? Gehuild? Depri geweest? Nooit, never, jamais. Wie doet dit haar na.
En ik mocht haar partner zijn, 12 jaar. Wie nog twijfelt aan het feit of er op de wereld voor iedereen dé soulmate rondwandelt.. ik heb het geluk gehad, ik kan bevestigen dat de soulmates er wel degelijk zijn. En als je hem of haar tegenkomt, don’t take it for granted, treasure them. Count your blessings en geniet van elk moment. Want morgen kan het gedaan zijn. Ook dat kan ik bevestigen.
Week 46, Hou van jou schat! Je naam staat nu voor eeuwig op mijn linkerarm , dicht bij mij hart.
Toast away siz
