WEEk 37 RIP Ine

  • 18 april 2026

Deze week een aantal keren overvallen door weemoed. Moet afgezaagd zijn om dit te lezen, get a grip on yourself zou vadertje zaliger zeggen, live goes on..::En dat is waar, het leven gaat voort maar de thrill is eruit, het is bandwerk geworden. Elke hoek van elke kamer van ons huis toont in één of andere foto haar mooie gelaat, haar fantastische glimlach, haar pretoogjes, haar zalige wenkbrouwen, haar lieve stem, haar ongelofelijke persoonlijkheid, haar aura.. De dagen komen en gaan, de routine is ergens mijn houvast. Ik stond op het punt om (nog maar es) te proberen om met een psy te praten maar ben er uiteindelijk (nog maar es) niet mee doorgegaan; What’s the use.. ik heb gemerkt dat de enkele voorgaande gesprekken mij eigenlijk dieper duwden in de realiteit, verse wonden werden geopend, afgesloten deurtjes geopend. No good, no more; ik bewonder de mensen die mij vertellen dat hun overleden geliefden soms voelbaar aanwezig zijn, ik kan niet zeggen dat geluk te hebben. Ik praat ik wel met haar , continue, maar het zijn monologen.

Vandaag nieuws gehad van een bevriende klant dat zij achter onze tocht staan en gaan doneren in één van de beide medische projecten; wat zou het fijn zijn mocht Ine dit ergens kunnen meepikken, ze zou een pirouette – en meer – dansen denk ik. In mijn gedachten is ze dat aan het doen.

Mijn dagelijkse muziekkeuze blijft nog Fink en consorten maar ’s avonds laat wordt het wat harder – Led Zep en friends. Met het volume op tien (wat niet wordt gewaardeerd door Roos & Felice) en aan het werk. Muziek, mocht ik dat niet hebben gehad de voorbije maanden…..

Vanaf mei beginnen we de camper aan te kleden met de logo’s van de corporate sponsors – nog 10 weken te gaan. Het ziet er nu naar uit dat mijn oudste dochter – indien haar gezondheid het toelaat – zal assisteren tot de 13de en dat mijn oudste neef vanaf de 25ste present is. Ik heb aan Dirk – vriend sinds een jaar of 20 denk ik – gevraagd of het hem past om tussenin in te springen; voorlopig nog geen feedback, we zien wel. Week 37, straks opnieuw een crodino met spuitwater om te toasten op het mooiste, meest unieke wezen dat op deze wereldbol heeft rondgelopen, mijn Ine, mijn ziel.

Erik De Ridder

Jouw bijdrage brengt een oplossing voor het behandelen van hersentumoren dichterbij!

Erik De Ridder
Echtgenoot van Ine Vanbesien
doemee@opstapvoorhoop.be
0032 472 90 06 17

Share your love