Week 36 RIP Ine

Vandaag wilde ik perse een (zware) tocht doen die ik met Ine heb gedaan: de beklimming van de Petit Mont Blanc – de bergketen tov Chevrere; om die vervolgens over te steken en af te zakken naar Rhemes Saint Georges – en dan te voet terug via Introd naar huis, net 20km en 2200m hoogteverschil (naar boven en beneden). In normale omstandigheden goed te doen, maar knap lastig; alleen – en daar heb ik mij serieus misrekend – lag er vanaf 1700 sneeuw en sneeuwschoenen had ik niet mee. Maar goed, doorgezet en uiteindelijk er na 6,5h geraakt. Moe maar blij dat ik de tocht voor haar heb gemaakt. Al bij al wel onverantwoord. Ze had mij zeker teruggestuurd.. Deze week verschillende keren de 25km uitgelopen en gewandeld en alles gaat goed. Zoals gesteld vorige week, mijn zus en (oudste) neef Luc – met aanhangels – zijn de camper gaan halen bij een vriendelijk Limburgs koppel. Een oud beestje maar zeer proper, mechanisch dik in orde en met alles wat we nodig hebben; dat komt dus goed. Hopelijk lukt het voor Elena om de eerste 2 weken chauffeur en wasmadam te spelen. We’ll see. Week 36 ondertussen – het gaat (te) snel. Op een avond heb ik mij deze week de bedenking gemaakt dat de cirkel rond is – toen ik jong was (15 tot 18 jaar) – mijn moeder was gestorven en mijn vader hing ergens in Duitsland met één of andere troela rond – was ik quasa altijd alleen en dan was het avondeten vaak een opgesmukt blik rode bonen met nog iets. Maar alleen. De cirkel is rond, alleen zijn de bonen nu pasta…